20 Haziran 2015 Cumartesi

"İstanbul" Diye



Her şehir, içinde bin parça duygu tozları taşır. Toz da olsa öksürtür, hapşurtur, sıkar insanın içini. Saat ne zaman olursa olsun, tozlarıyla güzelleştiğini düşünen insanlar da vardır. Her tozu barındıran sevgi çiftleri, tozları savurmaya da razıdır. Onlar da her şeye karşı durur ya, dünyayı önlerine alsalar, atom parçalamış gibi büyük bir şey ama bir rüzgar gibi önemsiz karşılayacaklar. Ama önemli olan bir şey var ki, karşısındaki sevgi barındıran yürek...

Her atışına şarkı yapabilecek insanlar işte... Özgürce sevebilen genç çiftler işte. Acı da çekseler aşktan, yine aşklarını suya atarlar. Ama bir zaman gelir de aşkları balığa dönüşen sudaki o duygu, yeşillenmeye başlayacaktır. Kimse gün gelip o acılarını bastırabileceği birinin gelebileceğini düşünmez. Ya da aşk acısını çok çektiklerinden umutlarını yitirmiş insanlar diyebiliriz. Onlar ne kadar aşka yüz tutmuş ve her insana tiksintiyle baksa da, gün gelip bir duygu yeşillendiriyor bir insan. Bir ömrüne bakabiliyor o duygu...

Canlandıkça, canlanıyor insan. Siyah'a aşıkken, maviyi daha çok sevmeyi biliyor zamanla. Duygudan duyguya geçmek neymiş biliyor zamanın verdiği güçlü kollarıyla. Kazdıkça kazıyor duygularını, açığa çıkartıyor hayatını. Sevmediği sokakları, sevmediği tozları da olsa; İstanbul'um diye sever her yeri...

4 yorum:

  1. istanbul, sevgi, yeşillenmek, mavi. ya senin çok kendine özgü bir bakışın dilin var. istanbul da bu dediklerine çok uygun evet yaaa. ne güzel yazmışsın yineee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Genelde bir şehri böyle bir yazıya dökmemiştim, bu ilk oldu. Çok teşekkür ederim, biraz bu tür yazılara da yöneleyim o zaman :)

      Sil
  2. dalga durak tarzı yine buuu. bak bu dördüncü oldu. böyle bak, gündelik yaşadıklarımızı böyle biraz soyut biraz kurgu gibi anlatıyorsun ya işte bu güzel oluyo mesela bak. soyutlama deniyo buna işte. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bilmeden de ne güzel yazmışım :D :D

      Sil