1 Eylül 2016 Perşembe

Nerelerdeydim ? (Aydın, 1 Aylık Tatil, Gizemli Kitaplar, Uzun Zaman)

1 ay dile kolay zamanda neler yaptım. Ve neredeydim yahu ben ? Bekleyin ve okuyun. Arkadan Birdy açın ve elinizde kahve uzun uzun okuyun...


Tamam bu fotoğraf Antalya'dan ancak kızmayın yaa... Sadece insanları anlayıp azıcık büyüyüp geldim ve 1 ayda değiştiğimi ve tercihlerimi yapabildiğimi anladım. Sanırım kendimi tanıyabildiğim 1 ay oldu. Tercihlerimi evet ya da hayıra yönlendirebilmeyi ve şu an ölebilecekmiş gibi yaşamayı öğrendim. 1 aydır düşünceler içerisinde ağlayıp duruyorum. Siz beni pek bilmezsiniz. Yani ağlayan İrem'i bilmezsiniz. Gizemle dolu içimdeki şeyleri 1 aydır içimde tutuyorum. Ama size göre 2 yıldır tutuyorum... Ancak insanları tanımayı anladım.. 

Önemli olan bir şeylerden ayrılabilecekmiş gibi sevmek. Ya da şu an her şeyi silip atabilecekmiş gibi. Ya da şu an elinizden bütün teknolojik araçlar alınabilecekmiş gibi yaşamayı düşünmek gibi düşüncelerim var bir süredir.. Çocuklar gibi eğlenebilmeyi öğrenmeyi anladım sanırım. Yani bir şeye bağımlılık o kadar kötü ki.. Ya mesela bunları şu an boşverelim de şu size anlatmam gereken şeyleri anlatayım canlarım.. Ben sizi çok özledim...

1 aydır Aydın'daydım. Hatta ilk haftalarda yeğenim Kaan'ın sünnetiyle ilgili şeyleri tamamen bitirdik ve Ağustos'un ilk günlerinde falan İzmir'e ve Aydın'da 2 tane düğüne gittik.. Ve uğraşlarımız bitip ben sıkılana dek bir şey yoktu.. Ben sıkıntılardan sıkıntılara artık yapacak bir şey kalmadı yani.. Kitap okumaya başladım ve Küçük Prens'i uzun bir sürede bitirdim. Benim için uzun oldu yani.. 

Oradaki çay bahçesine her gün gelen bir aile var ve benim sıkıldığımı o kadar anlıyorlardı ki bana ilk 6 tane kitap getirdiler. Sonra gitmeden 2 gün önce falan yine kitap getirdiler. Ve buradan da bahsettim biraz. Ufak sohbet edip teşekkür ettim ve ne diyebileceğimi bilmiyorum deyip bir sürü kez teşekkür ettim. Sanırım bir kitap bile beni mutlu ederken 14 tane kitapla eve dönmem gerçekten beni çok mutlu etti. Ve insan merakta olur yani nasıl verebilirler diye ve meğerse ki o kitaplar ücretsiz olarak geliyormuş ve ayrılıp birilerine dağıtılıyormuş. Bana da getirmeyi düşünmüşler ve gerçekten çok sevindim elbette. Böyle oldu işte. 

1 ay boyunca gerçekten artık son raddeye gelmiştim. Oradan gitmeden 1 buçuk - 2 hafta önce kimliğim kaybolmuştu. Cidden delirmiştim. Tam 6 gün boyunca aradık ancak 6 günden fazladır kayıpmış. İzmir'e giderken kimlik lazım olabilir diye yanıma almıştım ve elimden düşer diye anneannemin çantasına koymuştum ve o günden beri oradan çıkmamış, mışıl mışıl uyumuş benim kimliğim :) Ama gerçekten delirmek üzereydim. Gerçekten ama gerçekten sinirlerim bozuluyor ve sürekli ağlıyordum. Sanırım o zaman bir şeylerden vazgeçebilmeyi falan anladım ama garip bir zamanda anladım. 1 aydır da şu düşünceyi aktarmak istiyordum ve yazıya dökmeye karar verdim. 

Kitap okumaya başladım ve şu an Tanrıça kitabını okuyorum. Yeni yazıları yazmak istiyorum ancak bir yandan da bir düşüncedeyim ve okulların açılmasına az kaldı ve bunu biliyor musunuz bilmiyorum ama; okuldan 8 yıllık arkadaşım Batuhan ile aynı liseyi kazandık ve bu durumdan dolayı çok rahatım ve galiba size söyledim ki, ben okulda psikolojik baskılar altında kalmaktan dolayı bir korku içerisindeyim. Yani en çok bu konudan dolayı ben bir gerginlik içerisindeydim ve insanlardan dolayı korkuyordum. Batuhan varken umarım daha iyi olur. 

Sanırım bayağı uzun bir yazı oldu ve uzun zamandır da böyle kendimi dökebildiğim yani ne kadar biraz azını da görseniz dahası da mı vardı diyebileceğiniz bir yazı oldu sanırım :) Ancak dediğim gibi talimatlara uymuşsanız sorun yok aslında ancak sıkıldıysanız lütfen kusuruma bakmayın :/ Umarım iyi bir eğitim-öğretim yılı beni beklediği gibi sizi de bekler. Tüm TEOG'a girecek ve sınavlarla uğraşacak diğer tüm insanlara başarılar dilerim şimdiden. Artık kış gelirse umarım sizleri de bol bol kitap yorumlarıyla karşılamaktan memnun olacağım. Nescafe içip, uykuya hasret kalıp, sıcak kazaklara sığınmak gerçekten iyi gelecek. Umarım mutlu günler sizi bekler...

Yarın ölecekmiş gibi yaşayın.. İyi günler :))

6 yorum:

  1. Kendini bulmak güzel şey olsa gerek ben hala arıyorum :D ayyy kitapları çok merak ettiiiiğm :D Yeni bir ortama girme düşüncesi biraz beni de geriyor ama kaçış yok. 4 sene sonra okul bitiyor diye ağladığımı ve burnumdan akanları hayal ediyorum şu an . Burnum akanları hayal etmekten vazgeçtim :D güzel düşün güzel olsun derler güzel düşüneşim her şey güpgüzel olsuuuun :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki de hala arayıştayım ama bakalım nerelerde parçalarım ortaya çıkacak ? :) Evet güzel düşünelim. Moralimizi bozmaya hiç gerek yok :)

      Sil
  2. batuhan oleeeey. kimlik hadi geçmiş olsun yaaa. kitaplar sevilmez miiii. ay noldu ki insanlarla ilgili. eveeeet ya baksana teog bitti ve lise başlıyor. hadi bak bu yıl da yeni arkadaşların olsun işallah. bloguna eskisi gibi iyi bak ama. bi de sölesene, neden ağladın. tatil uzun sürünce sıkıldın tabiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanlar işte.. Olsun :) Bakarım inşallah.. Hatırlamıyorum... Evet ya :(

      Sil
  3. blog keşif etkinliğinden sizi takipteyim bana da beklerim
    http://guzelvekulturluyum.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Kısa zamanda uğrayacağım :)

      Sil