Tak Tak ve Tek Tek



(Belki önceden paylaştım bu fotoğrafı ancak yine de bir şeyler yazmak istedim bunun hakkında.)

Önüme bu fotoğraf kadar uzun ve huzur verici bir serinlikte bir sayfa verilse, şimdi daha çok rahat edecekmişim gibi. İçim hüzün kırıntılarıyla ve eskiden olduğu gibi mutlu olsaydım dedim. Hiç kırgınlık ve üzüntü yaşamayan insanlar ve onların değerleriyle. O değer hem ben hem de onlar hissetseydi ne de güzel olurdu diyorum. Şarkılar ağlatmıyor aslında, asıl ağladığım neden bu durumda olduğum. Belki çok sorguluyorum ama içim acıyor; birileri ağlarken birileri gülümsüyor..

Bu sıralar tek istediğim şey bu dönemleri sanki gerçekten bir işim varmış ve not almadan bitiremiyormuş gibi yaşamak istiyorum. Hiç bir yandan sıkıntı ya da üzüntü gelmeden tek bir odak: iş! 

Tamam çok erken ancak bir gün gelsin de böyle hissedeyim ve her şey yerli yerinde yürüsün istiyorum. Yolda dolaşan tek başına küçücük yalnız dolaşan çocuklar istemiyorum. Onların da yüzünde bir gülümseyle birden kırışıklıkları artsın istiyorum. Ne kadar da güzel gülüyor dimi insanlar? Demek istiyorum. Hayat o kadar güzel olsun ki yaptıklarımla gurur duyayım ama sıkılmayayım.. Takır takır işlesin zaman, teker teker atsın saniyeler... 

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar